2 Nisan 2012 Pazartesi

ÖYLE İŞTE



 On iki yaşındaydım , kalbimin ilk defa deli deli çarptığını hissediyordum ama öyle böyle değil iç organlarım resmen birbirine vuracakmış gibiydi.Ve ben tam on iki yaşındaydım ..
Çok küçükmüşsün demeyin benim ilk öpüşmem sekiz yaşındayken olmuştu dudaklarımı bir süre hissetmediğimi hatırlıyorum şimdilerle yüzümün kızardığını hatta tokadı basıp parkı terkettiğimide.Güzeldi/k büyüdükçe aşklarımızda büyüdü tabi isteklerimizde hayata bakış açımızda.Bunları yirmi altı yaşındayken farketmem biraz tuhaf gibi gözükse de aslında öyle olmadığını ben o yaşlarda anlamıştım ..
Ders çalışma bahanesiyle onlara kaçtığımı , evin önünde kızlar ip atlarken sırf ona yakın olabilmek için futbol oynamaya başlamamı  ve , kimi zaman ağza alınmayacak (o yaşlarda gerizekalı , aptal ve salak bizim için ağır bir küfür sayılırdı) küfürlerle mahalle kavgasına girmemi sağlayan kişi.Adı Mustafa'ydı sarışın , renkli gözlü  bir karadeniz uşağıydı.
Hani büyük aşklar kavgayla başlar derler ya doğruymuş.Mustafa ile mahalle kavgasında karşılaştım.Bir grup genç toplanmış içlerinde kardeşlerimin de olduğu bir kavganın içinde.Beni karşısında görünce şaşırmıştı bir kız ile kavga ediceği hiç aklına gelmemişti sanırım.Ama o zamanlarda benimde kıza benzeyen pek bir yanım yoktu açıkçası bol pantolanlar , şapkalar , erkek gömlekleri .Hala öyleyim aslında arada sırada saçıma fön çektirip bide o kırmızı ruj'umu sürmesem kimseler kadın olduğuma kolay kolay inanmaz herhalde.
O gün Mustafa'nın şaşırmasıda bu yüzden di zaten.Beni gördü -Yürü kanka gidiyoruz. dedi yanında ki arkadaşlarına ben bir kıza el kaldırmam.Allak pullak oldu kafam bir an bana bakışı , konuşması , tavırlarıyla.O gün kalbimin bu kadar deli deli attığını hissettim.Bunu aradan tam on dört yıl sonra daha iyi anlıyorum ..
O günden sonra kolay kolay bir daha göremedim Mustafa'yı.Ortaokulun yazıydı o sıralar babasına yardım için dükkanda bulunduğunu biliyorum.Babası berberdi.Ahh o dükkanın etrafında az dönmemiştim.
Sonra bir sabah markete ekmek almaya çıktım.O sabah bir kez daha gördüm onu elimin ayağımın dolaştığını yüzümdeki (şu andaki gibi ) aptal bir gülümsemeyle ona uzun uzun baktığımı hatırlıyorum.
-Merhaba dedi sesi titreyerek .
-Merhaba dedim başımı öne eğerek.
Ve o gün güzel bir arkadaşlık (on iki yaşındaki bir kız için ilişki denmez sanırım) başlamış oldu.Okullar açılana kadar onunlaydım.O benim ilk aşkım dı .İlk dostum , ilk kalp ağrım.O benim hala düşününce hayattaki en güzel kahramanım olarak kaldı ..Şimdi insanlar yalnızca sevişmek için seviyorlar birbirlerini.Bacak aralarında arıyorlar aşk'ı.Bir daha o günlerde ki gibi heyecanlanmadım.Sevdim , çok sevdim ama on iki yaşında adının aşk olduğunu bildiğim bir duyguyu bir daha tatmadım.Kısmet işte çocuktuk belki ama biz o zamanlar daha masumduk!.
Ben onu hiç unutmadım.Unutamadım.Herşey değişti , ben değiştim , o değişti , biz değiştik.Büyüdük. O evlendi çocukları oldu ve hayatına bir berber olarak aynı şehirde devam ediyor ..
Ben ise neyse ..
Herneyse ,
Öyle işte ...

3 yorum:

  1. nefis ! yüreğine sağlık .. öyle işte

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gerçekten sevdiğimizde hepimiz çocuktuk !:)

      Sil
  2. Benim çocukluk aşkım da Merve ydi. O da bir gece beni öpmüstü. Evet doğru çocukken seviyorduk birbirimizi. Üniversite çağına kadar onu sevdim ama o bilmiyordu,
    bir gün çıktım karşısına ve içimde ona dair ne varsa tüm güzelliğiyle anlattım. Ama cevabı hançer gibiydi :(

    Bu güne kadar neredeydin? dedi!...

    YanıtlaSil

Bana öyle birşey yaz ki,kim olduğumu hatırlayayım!