4 Aralık 2013 Çarşamba

SON.




Ben seni çok sevdim,kim olduğunu ne olduğunu umursamadan sevdim.Taze yaralarım vardı benim,devamlı tuz basılan ,hiç durmadan kanayan ,iyileşmesi mümkün olmayan.Öyle bir geldin ki,biliyordum her şeyi geride bırakacağıma inandırarak beni.Öyle bir geldin ki,ölümü bile göze alacak kadar.Sonra bir yalan,bir hata , iyileşmesi mümkün olmayan ölümcül bir yara da sen bıraktın bende.Bak tam şuramda,sol tarafımdaki dikiş izimin tam üstünde.Şimdi kendimi koskoca bir labirentin içinde ruhunu şeytana teslim etmiş bir hayal kırıklığından başka bir halde düşünemiyorum.Canım yanıyor,bunun farkındayım.İçimin kopuşunu hissedebiliyorum.Parçalara ayrılıyorum.İlk kez belkide bu denli sevdiğim için ağlamıyorum.Biliyor musun?Ben eğer bir ilişkide haksızsam çok ağlarım,gidene değil kendimi kendime düşman edişime ağlarım.Fakat bu kez gözümden tek damla yaş düşmedi.Saatlerce yağmurun altında yürüdüm.Çünkü ben bütün sevdiklerimi hep bir yağmur günü kaybettim.Kimse bilmez.Ben bile kendime itiraf etmekten kaçarım çoğu kez.Kendi sesimden,kendimle yüzleşmekten,kendi korkularımdan.İçimdeki sesi bile duyamıyorum.Ben en çok iç sesime güvendim oysaki.Beni yanıltmaz dedim,doğru söyler dedim,beni bırakmaz dedim.Ben dedim demesine de ,iç sesimin kelimeleri kaybolmuş meğerse.Bir şey söylemeden sessizce o da terketti beni.Benim düşündüklerim de yaşadıklarım ne zaman birbirini tamamladı ki zaten.Sonra ne kadar yürüdüğümü unuttum,ayaklarımın yürümekten ağrıdığını unuttum.Kalbimin hasta oluşunu,günlerden hangi gün olduğunu saati unuttum.Bir tek seni unutamadım.Bütün hücrelerime bu kadar hükmetmene izin verdiğim için kızgınım.Çok kızgınım hemde.Merak etme sana değil,kendime kızgınım.Benim savaşım kendimle bunu bir kez daha anladım.Gelişin gibi ani oldu gidişinde olsun.Kırk sekiz saatin içindeyim şu sıralar sanırım.Yani ondan bile emin değilim ,belkide çoktan gitmiştin bende ,ben farkında değildim.Şimdi yirmi yedi yaşındayım kimileri için çok genç kimileri içinde ruhunda binbir hikayeler barındıran bir kadınım.Fakat kendime göre ,her hikayemin bitişi yeni hikayelere gebe kalır.Bu bir son değil,sen benim son kahramanım değilsin.Ama kalbindeki  ''son kadın'' benim.Bil istedim.

2 yorum:

  1. gideceğin son kapı ölümdür ve doğum kapısı da açık olduğundan arada yaşarken rüzgar yapar her şey, boşverin derim size :)

    YanıtlaSil

Bana öyle birşey yaz ki,kim olduğumu hatırlayayım!